O kresie II wojny światowej w Ostrowcu Świętokrzyskim funkcjonowały niemieckie przedszkole oraz internat dla młodzieży, co dla hitlerowskiego okupanta było narzędziem realizacji nazistowskiej ideologii oraz propagandy.
W przypadku przedszkoli w 1940 r. władze niemieckie nie posiadały jeszcze wypracowanego stanowiska. Choć zezwalano na uruchamianie seminariów nauczycielskich, co też stało się w Ostrowcu, skłaniano się raczej ku finalnemu zamknięciu wszystkich polskich przedszkoli. Natomiast odmiennie traktowano kwestię przedszkoli niemieckich. W założeniu każdy niemiecki okręg szkolny winień je posiadać, gdyż w opinii okupanta: „w walce o tożsamość etniczną na obszarze o mieszanej narodowości, przedszkola są niezbędną bronią”. W Ostrowcu niemieckie przedszkole zostało zlokalizowane przy ul. Parkowej (Kościuszki) 3, prawdopodobnie w obiekcie wybudowanym w ramach ogródka jordanowskiego, gdyż dodawano określenie „przy hucie”. Dyrektorem placówki była Małgorzata Stegman, a asystentką (do 5 kwietnia 1943 r.) Krystyna Menderer. Czternaścioro dzieci niemieckiego pochodzenia (w tym rodziców, którzy podpisali volkslistę)
w wieku 2 – 6 lat pochodziło z różnych części Ostrowca.
Szersze przeznaczenie miała niemiecka szkoła z internatem, którego budowę sfinansował starosta, a otwarcie miało miejsce 7 lutego 1941 r. Początkowo do szkoły uczęszczało 17. dzieci z Ostrowca, do których dołączyła 10. z Sandomierza, a potem także uczniowie z Mikołajowa i Łużycy. W lipcu 1941 r. do placówki uczęszczało 35 dzieci „etnicznych Niemców”. Pierwszym dyrektorem szkoły był A.Richert, a kolejnym R.Wahle, któremu pomagała p.Benzen. Ponieważ ostrowiecka szkoła z internatem powstała, by obsługiwać cały powiat opatowski, rozwiązano terenowe placówki Hitlerjugend, zamawiając 30 mundurów HJ dla podopiecznych szkoły, z której fotografie wykorzystywane było do budowy propagandowego przekazu idealnego wizerunku III Rzeszy. Miesięczny koszt utrzymania placówki, łącznie z zatrudnionym lekarzem domowym, wynosił ok. 4,7 tys. złotych.
