24 marca 1917 r. zmarł pochodzący z Brzóstowej koło Ćmielowa profesor Marian Raciborski, światowej sławy botanik oraz pionier ochrony przyrody w Polsce. Pierwszego naukowego odkrycia dokonał w wieku czternastu lat, kiedy to znalazł moczarkę kanadyjską, roślinę wodną, której występowania przed nim nie wykazał żaden polski botanik i stąd powszechnie uważano, że ten gatunek nie występuje w naszym kraju. W 1890 na Górze Chełmowej koło Nowej Słupi wyróżnił nowy gatunek modrzewia, który nazwał modrzewiem polskim. W latach 1881–1891 studiował nauki przyrodnicze i medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, a następnie w Bonn i Monachium. W 1896 roku rozpoczęła się czteroletnia wyprawa Raciborskiego na tropikalną Jawę, gdzie badał jej florę. W 1912 r. został dyrektorem Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, rok później utworzył Instytut Botaniczny UJ. W 1914 r. Marian Raciborski został członkiem Akademii Umiejętności, Komisji Fizjograficznej Akademii Umiejętności i w latach 1915-1917 sprawował jej przewodnictwo. Położył także fundamenty pod powstanie Państwowej Komisji Ochrony Przyrody. Wychował pokolenia przyszłych polskich botaników i paleobotaników. Jego uczniowie utworzyli Polskie Towarzystwo Botaniczne oraz Ligę Ochrony Przyrody. Profesor Marian Raciborski zmarł na gruźlicę 24 marca 1917 r. w Zakopanem i tam został pochowany. Od 2017 roku jedna z ulic Ostrowca Świętokrzyskim nosi jego imię.
