20 maja 1919 r. w Skrzelczycach koło Kielc bądź jak twierdzą inni biografowie – w samych Kielcach urodził się Gustaw Herling – Grudziński, który był jednym z najważniejszych XX wiecznych polskich literatów i autorytetów moralnych. Pisarz, eseista oraz krytyk literacki tak jak wcześniej Bolesław Prus, Stefan Żeromski i Adolf Dygasiński uczęszczał do szkoły, której tradycje kontynuuje I Liceum Ogólnokształcące w Kielcach (na zdjęciu). Żyjący na emigracji pisarz odwiedził ją już jako honorowy obywatel Kielc. Wcześniej należał do współzałożycieli jednej z pierwszych warszawskich organizacji konspiracyjnych to jest Polskiej Ludowej Akcji Niepodległościowej (PLAN). W listopadzie 1939 r. wyruszył jako emisariusz na Zachód przez Litwę, ale został aresztowany przez NKWD, oskarżony o szpiegostwo i skazany na pięć lat obozu pracy. Trafił do obozu w Jercewie koło Archangielska nad Morzem Białym, gdzie do 1942 roku był tragarzem w bazie żywnościowej. Po podpisaniu układu Sikorski-Majski jako żołnierz 3 Dywizji Strzelców Karpackich 2. Korpusu Polskiego walczył w bitwie o Monte Cassino jako radiotelegrafista i został odznaczony Krzyżem Virtutti Militari. Po wojnie był m.in. (wraz z Jerzym Giedroyciem) współtwórcą i współredaktorem pierwszego numeru „Kultury” i pracował w Radiu Wolna Europa, gdzie prowadził audycję „List do komunisty” oraz przegląd nowości krajowych. Do jego najsłynniejszych dzieł literackich należą „Dziennik pisany nocą”, „Upiory rewolucji” oraz „Inny świat”, w którym zawarł wspomnienia z pobytu w sowieckim łagrze. Zmarł 4 lipca 2000 roku.
